Włoszczyzna po polsku. Warzywa i zioła z Rozalina

Państwo Jabłońscy od 30 lat zajmują się uprawą warzyw, ale od blisko 10 postanowili nie używać przy ich wytwarzaniu żadnej chemii. Uznali, ze ciekawe odmiany nie muszą być sprowadzane do Polski z giełdy warzywnej w Hamburgu lub Wiedniu, lecz z ich podwarszawskiego Rozalina. Motorem zmian stali się sami Polacy podróżujący do innych państw. Często po takich podróżach domagali się nowych odmian warzyw. Zaczęli przywozić nasiona, a także nowe pomysły na rzadkie uprawy, które do tej pory w ogóle u nas nie były znane. Sami znajomi Państwa Jabłońskich, ich krewni, a często zupełnie obcy ludzie, zwracali im uwagę na niedostępność pewnych produktów, rzadko uprawianych w Polsce. Jabłońscy podeszli do sprawy z entuzjazmem i ciekawością. Na efekty jednak trzeba było trochę poczekać, choćby dlatego, ze większość produkcji zjadali sami bądź rozdawali za darmo znajomym. Przed mniej więcej dziesięciu laty wyhodowali, na przykład, żółte podłużne pomidory, których prawdopodobnie - wówczas - nikt w Polsce nie widział. Na targu w Nadarzynie ludzie sądzili, że "są niedojrzale", zadawali pytania i odchodzili nic nie kupując. Innym razem, znajomy przywiózł im z Włoch nasiona rucoli , czyli rokietty siewnej, kilku odmian pomidorów, czterech odmian bazylii, cykorii katalońskiej, erbastelli, czyli włoskiej sałaty trawiastej i jeszcze kilku warzyw oraz ziół. Niebawem rucola miała okazać się wielkim hitem na polskim rynku. Początki jednak były dosyć skromne. Pierwsza partie rucoli zawieźli z żoną do włoskiej restauracji w Warszawie. Owszem, włosi docenili je, chociaż na początku dziwili się, że można je wyhodować w Polsce. Wcześniej, uważali, że takie warzywa można uprawiać wyłącznie we Włoszech lub Hiszpanii. Dopiero, gdy spróbowali rucoli, sałat i pomidorów z ekologicznego gospodarstwa z Rozalina, zmienili zdanie na dobre.