Wielkopolski ser smażony

Poza Wielkopolską smak tego sera znano na terenach Dolnego Śląska, Pałuk i Pomorza. Należy wysunąć przypuszczenie, że proces jego wytwarzania zapewne upowszechnili przybywający do nas w ramach akcji osadniczych Holendrzy i Niemcy.

Swoiste potwierdzenie na ciągłość wielkopolskiej tradycji odnajdujemy w "Kucharzu wielkopolskim" Marii Śleżańskiej z 1904 roku. Rozdział "Prędki sposób robienia sera" zawiera istotne wiadomości dotyczące receptury wyrobu sera smażonego. Twaróg "... utrzeć na tarce nad miską, wsypać lekko do garnka, przykryć i wstawić w ciemne miejsce. Po kilku dniach, gdy ser ulegnie fermentacyi zupełnej, dodać potrzebną ilość soli, topionego masła, wymieszać doskonale i ogrzewać na wolnym ogniu, żeby się dobrze wysmażył, mieszając ciągle od spodu, ażeby się nie przysadził. Następnie wylać w naczynie głębokie, a po ostudzeniu okrajać w koło nożem i wyłożyć na talerz. Można też, przy wykładaniu go z garnka, wsypać parę ziarnek karolku (czyli kminku) i dobrze wymieszać".

Dzisiaj taki ser produkowany jest w Nowym Tomyślu.